Update 2015! 

Het is al een tijd geleden (ongeveer 2 maanden) dat ik wat gepost heb op mijn blog.
Waarom? Tsja, ik ben met veel dingen bezig en het gaat erg goed.
In eerste instantie was deze blog een hulpmiddel voor mij. Een soort dagboek misschien.
Een manier om mijn levensverandering te verwerken. En het feit dat ik minder vaak iets post betekend hopelijk wat goeds. Dat ik het niet meer echt nodig heb, althans, niet om het te verwerken.
Recepten post ik tegenwoordig op mijn Facebook pagina en de meeste fotos zet ik op Instagram. Daar heb ik als het ware ook een soort 'afvalcommunity' gevonden.

Misschien heb ik de afgelopen 2 maanden ook niets gepost omdat ik 'vastliep'.
Ik verloor na de kerst eigenlijk geen gewicht meer. Ik bleef rond de 120 kg hangen. Ik at niet al te strak meer, zag weinig van de sportschool en was erg bezig met de verhuizing naar Groningen en de toetsen die ik moest herkansen.
Maar nu zit ik hier (in Groningen) precies een maand en alles is op zijn pootjes terecht gekomen.
Ik sport weer, let op mijn eten en geniet van m'n eigen plekje. (al is het een studentenkamer)
En vanzelfsprekend gaat het gewicht nu ook weer omlaag.

Wat ik verder nog te vertellen heb is dat ik de mij laatste tijd heel oncomfortabel voel als ik andere mensen heel erg veel zie eten. Of als ik hele dikke mensen zie.
Verschillende gedachten gaan dan door mijn hoofd.
Wanneer mensen echt heel erg veel eten ervaar ik een soort walging. 'Wow, dat je dat naar binnen krijgt'  en vervolgens 'Zo was ik ook'.
Maar het meest confronterende zijn andere dikke mensen.
Niet iemand met een maatje meer, maar ECHT dik. Zoals ik was. 150+ kilos.
Het liefst wil ik ze eigenlijk helpen. Ik weet hoe je je voelt, je hoeft niet zo te blijven.
Het kan goedkomen, doe mij na. Ik kan je helpen.
Maar ik weet ook hoe ik dacht voor dat de spreekwoordelijke knop om was.
Daar had ik dus echt geen behoefte aan en dus houd ik verstandig mn mond. (Niet dat ik überhaupt iemand zo durf aan te spreken of dat sociaal vind.)

Maar goed, in een notendop is dat waar ik de afgelopen maanden mee bezig ben geweest.
Hieronder vind je de meeste recente voor en nu foto's. Want dat is inmiddels ook al weer een tijdje geleden!

Smoothies!

Zoals jullie misschien weten doe ik Fase 1 van het Atkins dieet. En probeer ik me te houden aan +/- 20gr koolhydraten per dag. Dit betekend dat ik geen fruit mag. 
En hoewel ik dol op smoothies ben, dacht ik in eerste instantie dus dat ik deze niet meer kon nemen voorlopig. 

Maar er zijn ook heel veel smoothies te maken met groenten! 
Toch leek mij het niet zo aantrekkelijk om er alleen maar groenten in te doen. Dat is alsof je koude soep eet. 
Een paar maanden terug heb ik al een recept online gezet van een bloemkool, avocado, cacao smoothie. En die was erg lekker! 
Maar onlangs ben ik wat smoothies gaan testen met spinazie, komkommer en mijn proteinepoeder met bananensmaak! 

Hieronder dus 2 koolhydraatarme smoothie recepten zonder fruit, maar net zo lekker!
En wat foto's van variaties. 

Choco-bloemkool shake

- 2 bloemkoolroosjes (eerst koken, dan invriezen)

- halve avocado

- 1 theelepel vanille aroma

- 1 eetlepel vloeibare zoetstof

- 3 eetlepels cacaopoeder

- 1 1/4 kop ongezoete amandelmelk

- scheutje slagroom

Spinazie - banaan shake.

- 150 gr spinazie

- 28/30gr bananenproteinepoeder. (liefst smartproteine/afvaleiwit van Bodyenfit.nl)

- sap van een halve citroen

- halve komkommer

250 ml sojayoghurt

- 6/10 blaadjes munt

- handvol ijsblokjes en een half glas water

Variatie : geen spinazie, minder yoghurt en wat ongezoete amandelmelk.

Variatie: Geen spinazie, geen yoghurt. Alleen ongezoete amandelmelk, komkommer, munt, lijnzaad, scheutje slagroom. En natuurlijk ijsklontjes, water en bananenproteinepoeder. 

Eén jaar later!

Ik kan het haast niet geloven. Vandaag ben ik precies een jaar bezig met afvallen.
En wat een jaar is het geweest!
Nog nooit eerder heb ik een dieet zo lang volgehouden of ben ik zoveel kilo's kwijt geraakt.

9 december 2013 ben ik aan mijn 'laatste dieet ooit' begonnen.
Niets 'klikte', geen foto van mijzelf was schockerend genoeg. Nee voor mij begon het anders. Ik hoefde simpelweg nog maar 3 dagen per week naar mijn studie, dus ik had tijd om wat te gaan bewegen.

Op een blauwe maandag in november ben ik naar het zwembad gefietst en heb ik een zwemkaart voor het aquajoggen gekocht. Dat was prijzig, dus nu moest ik wel.
Een aantal vriendinnen vonden het leuk en gingen ook mee doen. Eén vriendin was ondertussen ook begonnen met diëten. En toen dacht ik, tsja waarom niet? Het is immers zonde om wat je in het zwembad verbrandt er gelijk daarna weer aan te eten.

Ik had alleen geen zin in een dieet. Sinds de basisschool heb ik al vele diëten geprobeerd en diëtisten gezien. Het leek mij een beter idee om te stoppen met snacken 's avonds. Geen chips, chocola en snoepjes meer in m'n kamer.
Maar toen kwam ik er achter hoe verslaafd ik was geraakt. Onderweg van het station of zwembad naar huis kreeg ik een soort paniekaanvallen. Het is misschien lastig voor te stellen, maar het beangstigde mij enorm dat ik geen eten had in mijn kamer. En die van die gedacht schrok ik vervolgens. Eten is altijd belangrijk geweest in mijn familie. Koken als er iets gevierd moet worden, koken als er iets ergs gebeurt is. Maar de rol die voedsel toen in mijn leven had, zo erg was het nooit geweest. Het was simpelweg een verslaving geworden.

Na dat besef heb ik besloten het anders aan te pakken. Niet snacken ging niet werken, ik moest mijn hele voedingspatroon aanpakken. En dat heb ik gedaan vanaf 9 december. De suikers zo goed als uit mijn leven verbannen. De eerste week gaf wel aan hoe verslaafd mijn lichaam was aan de suikers, ik heb namelijk zelfs één keer over moeten geven. Maar ik heb het nooit opgegeven!

Ik heb gedurende het jaar mijzelf heus wel eens beloond. Zoals de week in Macedonië, wat dagen in Frankrijk en Griekenland. En wat croissantjes tijdens een weekend weg.
Ik heb zeker in Macedonië alles gegeten wat ik wilde. Brood, chips, patat, chocola, ijs. En ik merkte meteen wat voor invloed het op mijn lichaam had. Ik had weer constant honger. Om die reden kostte het dan ook echt geen moeite om bij thuiskomst weer verder te gaan met mijn dieet. Ik kwam er toen ook achter dat ik mijn dieet als 'normaal' was gaan zien. Het stopte dus met een dieet te zijn. Ik had mijn eetpatroon veranderd.

Misschien had ik meer kunnen afvallen als ik echt elke dag naar de sportschool was geweest en mezelf niet had beloond die aantal dagen.
Maar ik heb genoten en geleefd. En dat is belangrijk als je het wilt volhouden.

Er zijn nog wat mijlpalen die ik ga halen (en vieren) zoals natuurlijk onder de 100 kg komen, maar ik ben blij met waar ik nu ben en kijk vol enthousiasme uit naar de toekomst!

'Oopsie' brood.

Het is weer eens tijd voor een simpel recept waar je veel aan hebt!
Oopsie brood. Ik heb geen idee waarom het zo heet, maar zo noemen ze het!

Het heeft een beetje het uiterlijk van een pitabroodje of turksbrood, maar het is erg zacht.
Je kan het ook niet al te lang bewaren, dus het is het handigst om het maximaal een paar uur van te voren te maken. Maar het is ideaal als 'sandwich' brood. Velen gebruiken het dan ook vaak voor bij hamburgers.
Ik werd meteen creatief en heb er een pizza van gemaakt. Ook erg lekker. De bodem blijft overigens wel zacht, maar dat vond ik niet erg!

Ingrediënten:  (Goed voor 6/8 broodjes)

- 3 eieren
- 100 gr roomkaas
- snufje zout
- 1 theelepel bakpoeder

Bereiding:
Verwarm de oven op 150 °C
Scheidt het eigeel en het eiwit. Klop het eiwit met het zout.
Meng het eigeel met de roomkaas en de bakpoeder.
Giet langzaam het eigeel mengsel bij het eiwit. Roer het heel rustig door elkaar (zo hou je de luchtigheid) tot het een glad mengsel is.

Verdeel het op een bakplaat en maak er een soort pitabrood vormen van.
Doe ze dan in de oven voor zo een 20-25 minuten.
Haal ze eruit als ze goud bruin zijn.

Voor de variatie kan je er dus alles over heen strooien, pitjes, zaden, geraspte kaas, cherry tomaatjes, spinazie.
Wees creatief!

Kersttaart met rum!

Gisteren heb ik geprobeerd een kersttaart te maken. En die is goed gelukt! Een lekkere taart waar je warm van wordt! (Dit recept is goed voor een taart met een diameter van 15/20cm)

Benodigdheden:

Cake:

- 75 gr amandelmeel

- 75 gr kokosmeel

- 50 gr kokosolie

- 100ml slagroom

- 3 eieren

- 2 eetlepels cacao poeder

- 1theelepel vanille aroma

- 1 eetlepel koek en speculaas kruiden

- zoetstof naar smaak

Creme/slagroomlaag:

- 200 gr roomkaas

- 100 gr boter

- 100 ml slagroom

- 1 eetlepel rumaroma

- 1,5 eetlepel bacardi (of andere rum soort)

Recept:

Je smelt de kokosolie en voegt vervolgens de rest van de cake ingredienten toe.

Ik heb het beslag verdeeld over 3 ovenschaaltjes met een diameter van 15/20cm.

En vervolgens 5 minuten in de magnetron gedaan. Daarna op een rek laten afkoelen.

Als je het in de oven wilt maken stel ik voor dat je het op 180 graden voot ongeveer 20min bakt. (Dit heb ik zelf alleen niet uitgetest) 

Voor de cremelaag smelt je de roomkaas en boter en meng je deze door elkaar. Voeg het rumaroma, de rum zelf en de zoetstof toe. Laat het mengsel afkoelen. Klop daarna de slagroom. En roer deze rustig door het mengsel. Zet het weer in de koelkast.

Als de cake delen afgekoeld zijn is het tijd om te bouwen!

Cake - cremelaag - cake - creme - cake.

Daarna doe je de creme over de hele cake heen tot je alleen nog maar wit ziet.

Strooi wat kokospoeder/meel/rasp over de creme laag heen.

En versier eventueel met wat suikervrije chocolade rasp.

Eet smakelijk!!

Oktober.

Ik ben sinds ik terug ben uit Griekenland eigenlijk een beetje heen en weer aan het vliegen.
Zo ben ik al 2 keer een paar dagen bij mijn vriend in Groningen blijven slapen, aan het werk geweest in Almere Poort, waar een aardige reistijd bij kwam kijken (hoera voor gratis OV) , een aantal feestjes gehad, want volgens mij is iedereen in oktober jarig ;). En natuurlijk is de toetsweek ook weer om de hoek.
Ik ben daarom nog niet toegekomen aan de recepten die ik graag wil(de) uitproberen.

Wel heb ik door het maken van foto's een soort eetdagboek bijgehouden.
Zo waren er dagen dat ik de tijd had een lekkere maaltijdsalade te maken, dagen dat ik eten heb besteld. Dagen dat ik snackjes van de Thai eet en s'avonds pizza maak. Dagen dat ik me realiseer dat ik te weinig eten bij me heb en snel op het station nog iets moet kopen. En dagen die ik afsluit met een simpele snack en een lekkere bak thee.

Simpele gevulde eieren en thee.

Kip (zonder beslag) op citroengras

Lekkere spareribs zonder zelf te koken ;)

Ook op het station zijn koolhydraat arme opties. Komkommer met tzatziki en warme rookworst.

Amandelmeel en kaas bodem, tomatensaus, gehakt, kaas en andijvie topping

Heerlijke salade!

Bij anderen op dieet. 

We kennen het allemaal. 

Het dieet gaat super goed, de eerste kilo's glijden van je lichaam af.

Je bent creatief aan het koken en zorgt voor een goede 'eet-planning'.

Maar dan wordt een nachtmerrie werkelijkheid : Je wordt uitgenodigd om ergens te komen eten!

Voor veel mensen is dit iets waar je niet over hoeft na te denken. "Ja natuurlijk kom ik!"

Maar voor een ex-eetverslaafde, of iedereen die bezig is met een dieet is het een halve stress aanval.

"Zei je eten?" *slik* 

Uit eten gaan, een diner bij iemand of een verjaardagsfeestje. Het is allemaal hartstikke leuk en gezellig, maar een last als je op dieet bent. Je wilt je het liefst aan je dieet houden, het ging namelijk net zo goed, maar je wilt natuurlijk ook genieten en dus niet aan elke koolhydraat te hoeven denken. 

What to do?

Bij mensen thuis:

Als eerste wil ik zeggen: Wees niet bang om anderen te vertellen dat je op dieet bent!

Ik snap dat niet iedereen aan de wereld wilt vertellen dat hij/zij op dieet is. 

Maar als mensen voor je willen koken hebben ze liever dat ze van te voren weten dat ze ergens rekening mee moeten houden. 

Ik heb persoonlijk ook liever dat ik van te voren weet of iemand vegetarisch is. Een vegetarische hamburger is namelijk zo gekocht. De gast hoeft de speklap niet te weigeren en is hartstikke blij!

Dit geldt ook voor diëten. De meeste mensen weten inmiddels dat ik een koolhydraatarm dieet doe. Ik vertel ze dat ik geen brood, pasta, rijst en aardappelen mag, maar dat ik wel groenten, vlees, kaas en eieren mag. Ik geef ze altijd het voorbeeld van het 'broodje hamburger' (Wel de burger en de groenten maar niet het broodje.) En als er bijvoorbeeld al boodschappen in huis zijn gehaald voor bijvoorbeeld een lekkere pasta maaltijd dan vraag ik of ze of een beetje saus en vlees apart kunnen houden of dat ze de pasta en saus apart serveren. 

En soms hebben mensen echt geen idee wat ik nou precies mag en wat ze voor mij moeten koken. Op die momenten stel ik voor om zelf te koken die avond. Dan hebben zij meteen een idee en zijn ook alle partijen tevreden.

Verjaardagsfeest of borrel:

Een verjaardagsfeestje is ook lastig. Chips, cola, nootjes, minipizza's, bier, wijn etc.

Naast het feit dat je de verleidingen moet weerstaan is het soms ook lastig iets te vinden wat je wel mag. Gelukkig zijn er op de meeste feesten ook een kaas en worsten plankje. En hebben veel mensen cola light/zero in huis. Maar dit is niet vanzelfsprekend.
Als je iemand echt goed kent kun je ze altijd vragen of ze toevallig rekening met je hebben gehouden. Twijfel je of iemand dit doet en ken je ze wat minder goed kun je zelf altijd een fles cola light/zero meenemen en een worst, cherrytomaatjes of spekknabbels. 

Uit eten:

De eerste keer was het lastigst. Ik ging lunchen met mijn vriend. 

Ik deed voornamelijk m'n best om niet paranoïde te worden en bang te zijn dat ze er stiekem suiker in zouden doen. Ik vond het heel lastig om iemand anders mijn eten klaar te laten maken, ik zag nu zelf niet precies wat er in ging.

Maar al snel zag ik iets op de menukaart dat ik mocht hebben; tomatensoep! 

Ik vroeg of daar een broodje bij kwam, de serveerster zei ja en ik vroeg of dat ook zonder kon. Natuurlijk kon dat! Ik was bang dat ik als een zeikerd zou klinken, maar ook dat zat tussen mijn oren.

En als er niets op het menu staat wat je zo zou mogen kan je altijd vragen of ze iets achterwege willen laten. Bv. Een broodje beenham zonder brood, alleen mayonaise als saus en extra sla, een hamburger van het huis zonder brood en patat met extra sla. Of een varkenshaasmedaillon zonder patat. 

Ze vinden het geen moeite om het voor jou aan te passen, maar durf te vragen! 

Je gaat naar huis met een goed gevoel; je hebt heerlijk gegeten EN je aan je dieet gehouden. 

Dus volgende keer als iemand aan je vraagt of je komt eten, zeg ja! 

"Ja graag, maar ik ben wel op dieet."

Beenham op sla met een mayonaise. Uit lunchen.

Feestje met vrienden. chocola en stokbrood, maar ook een schaal vol komkommer, filet americain en roomkaas.

(Voor koolhydraatarme recepten, kijk op Koosje kookt Atkins)